It's me...Ing: März 2007

24 März

เอามาฝากให้อ่านกัน อาจจะเคยอ่านกันแล้ว

อ่านแล้วอย่าลืมรักพ่อแม่มากๆ น๊ะ

เมื่อฉันแก่ตัวลง ไม่ใช่ฉันที่เคยเป็น...

ขอโปรดเข้าใจฉัน มีความอดทนต่อฉันเพิ่มขึ้นอีกสักนิด

ตอนฉันทำแกงหกใส่เสื้อตัวเอง...

ตอนฉันลืมวิธีผูกเชือกรองเท้า...

ขอให้คิดถึงตอนแรกๆ ที่ฉันใช้มือสอนเธอทำทุกอย่าง....

ตอนฉันเริ่มพร่ำบ่นแต่เรื่องเดิมๆ ที่เธอรู้สึกเบื่อ...

ขอให้อดทนสักนิด อย่าเพิ่งขัดฉัน

ตอนเธอยังเล็กๆ ฉันยังเคยเล่านิทานซ้ำๆซากๆ

ที่เธอชอบฟังจนหลับไป...

ตอนฉันต้องการให้เธอช่วยอาบน้ำให้ อย่าตำหนิฉันเลย

ยังจำตอนที่เธอยังเล็กๆ ฉันต้องทั้งออดอ้อน ทั้งปลอบ

เพื่อให้เธอยอมอาบน้ำได้ไหม...

ตอนฉันเหนื่อยล้า จนเดินต่อไม่ไหว

ขอจงยื่นมือที่แข็งแรงของเธอออกมาช่วยพยุงฉัน

เหมือนตอนที่ฉันพยุงเธอให้หัดเดิน...

ในตอนที่เธอยังเล็กๆ

หากฉันเผอิญลืมหัวข้อที่กำลังสนทนากันอยู่

ให้เวลาฉันคิดสักนิด...

ที่จริงสำหรับฉันแล้ว กำลังพูดเรื่องอะไรไม่สำคัญหรอก

ขอเพียงมีเธออยู่ฟังฉัน

ฉันก็พอใจแล้ว...

ตอนเธอเห็นฉันแก่ตัวลง ไม่ต้องเสียใจ

ขอให้เข้าใจฉัน สนับสนุนฉัน...

ให้เหมือนตอนที่ฉันสนับสนุนเธอ

ตอนเธอเพิ่งเรียนรู้ใหม่ๆ...

ตอนนั้นฉันนำพาเธอเข้าสู่เส้นทางชีวิต

ตอนนี้ขอให้เธอเป็นเพื่อนฉัน

เดินไปให้สุดเส้นทาง...

ให้ความรักและอดทนต่อฉัน

ฉันจะยิ้มด้วยความขอบใจ

ในรอยยิ้มของฉัน...มีแต่ความรัก

อันหาที่สิ้นสุดมิได้ของฉัน

ที่มีให้กับเธอ...